November

We zitten al eventjes weer in november en het verbaasd me hoeveel blaadjes er eigenlijk nog aan sommige bomen zitten, terwijl andere bomen al bijna kaal zijn.
Het is echt een stuk kouder, de winter komt eraan.
Ik geniet enorm van alle seizoenen, maar de herfst is toch wel mijn lievelings- seizoen. De geuren, de kleuren, de vogeltrek en het gegak van de ganzen, heerlijk!
Wat hebben we een prachtige nazomer en herfst gehad. Nu is het tijd om langzaam afscheid te gaan nemen van de warme herfstkleuren en de winter te verwelkomen met zijn vorst, rijp, mist en hopelijk dit jaar ook met sneeuw. Mooie dingen war ik ook weer erg naar uit kijk!

De Biesbosch

Wat een prachtig weer hebben we!

Na mijn IJsland avontuur heb ik wel behoefte aan wat zon, het was er erg koud en we hebben veel sneeuwstormen gehad. Helaas heb ik wegens mijn gezondheid de reis niet kunnen afmaken, maar nu ruim een maand verder begin ik gelukkig weer wat te herstellen. Toch heb ik daar vier kleine uitstapjes kunnen maken, IJsland heeft een enorme bijzondere indruk op mij gemaakt en hoop in betere gezondheid nog een keer terug te keren! Dit heb ik maar toch mooi gedaan en meegemaakt :-).

Vandaag heb ik wat foto's met mijn mobiel gemaakt nu ik weer eens even buiten kon zijn, de kwaliteit is natuurlijk niet super, maar ik vind dat mijn telefoon ook erg mooie foto's maakt! Ik hoop volgende week de foto's van IJsland te kunnen gaan uitzoeken en uiteraard zet ik ze uiteindelijk ook hier op mijn blog. :-)

Wanneer ik nog niet mee kan lopen, als mijn moeder onze hond uitlaat, blijf ik in de auto zitten om toch even van het uitzicht te genieten en met de deur open alle heerlijke geuren flink in te ademen. Rond de auto heb ik vandaag deze foto's gemaakt.

`

Fluitekruid

Waterdruppels in een spinnenweb

Meidoornbloesem

Meidoorn, ze ruiken altijd zo lekker!

De Oosthaven

Afgelopen zaterdagmorgen ben ik met mijn moeder, Roef en mijn camera naar de Oosthaven gegaan, Langer dan +/- vijf minuten was niet mogelijk, maar het was meer dan ik in eerste instantie dacht te kunnen. Het fietspad stond voor een gedeelte onder water, we hadden goede laarzen aan en het stond nog niet heel diep, dus we konden een stukje door het water lopen. Ook had het licht gevroren. Het was windstil, waardoor je de weerspiegeling van de knotwilgen goed kon zien in het water van een normaal gesproken droge pad. Het was een heel mooi gezicht!

Het eerste gedeelte van het fietspad stond wat meer onderwater, het is net een slootje.

Mam met Roef

Plasjes water tussen de bomen

Mooie bomenlaan, waar je normaal gesproken doorheen kan lopen

Een stukje Biesbosch in November

Ik wil nog net voor het einde van dit jaar een blogberichtje plaatsen. Een van mijn voornemens voor in het Nieuwe Jaar is dan ook meer foto's maken en ook veel vaker blogberichten, als mijn gezondheid het tenminste ook toelaat.

Sinds een klein weekje gaat het fysiek eindelijk weer eens wat beter, meteen ontstaan er dan ook plannetjes en ideetjes over van alles en nog wat en zoveel zin om het fotograferen weer op te pakken. Het afgelopen jaar was het vooral veel eraan denken, nu op dit moment voelt het om het ook weer af en toe uit te kunnen voeren. Hopelijk zit ik in een stijgende lijn met de nieuwe medicijnen die ik heb en krijg ik minder hevige terugvallen. Alles is nog onzeker, of de medicijnen beginnen aan te slaan, of dat ik gewoon weer eens wat betere dagen heb, wat wel vaker voorkomt.

Ik probeer niet te denken aan dat het morgen misschien weer anders zou kunnen zijn, want voor nu hoef ik in ieder geval niet 24/7 te liggen omdat ik mij te ziek voel om ook maar voor even rechtop te zitten en heb ik afgelopen week twee keer tien minuutjes kunnen lopen, zonder een hele erge nasleep ervan. Verder heb ik dan weinig energie over om iets te doen en lig ik nog steeds heel veel en elke dag is ook weer anders, maar ben al zo blij dat ik me niet 24 uur per dag meer zo beroerd voel, er zijn nu fijne adempauzes :-). 

NU voelt het alsof ik het fotograferen weer een beetje op kan pakken en af en toe met mijn hond lekker de natuur in kan en alleen al van dat gevoel geniet ik ontzettend!!!

Ook wil ik minder kritisch naar mijn foto's kijken. Zelden ben ik tevreden met de foto's die ik heb gemaakt. Het echt verdiepen in het fotograferen en het vele oefenen zit er helaas (nog) niet in. Ik zal zeker mijn best erop blijven doen en steeds weer wat kleine dingetjes bij leren, maar ga er geen al te hoge eisen meer aan stellen!

Maar nu over naar de foto's die ik in november tijdens een kleine fijne wandeling heb kunnen maken! Zoals altijd wanneer ik in de natuur ben, en meestal met mijn lieve hond Roef erbij, heb ik intens genoten!

Dit lieve schaapje kwam hard aanrennen toen ik uit de auto stapte, ze bleef zo mooi staan, het was heerlijk om foto's van haar te maken, ik heb er 3 van uit gekozen. 

Al snel toen ik het fietspad had verlaten en de drassige Biebosch bij de Oosthaven inliep hoorde ik gepiep van hele kleine vogeltjes, ergens herkende ik het geluid ervan. Jaren geleden zat er een Vuurgoudhaantje bij ons in de tuin, alleen die ene dag. Zo ontzettend mooi vond ik hem, ik had ze nog nooit eerder gezien. En nu jaren later kom ik ze hier in de Boesbosch tegen, hoe gaaf is dat! Ze waren met veel, maar zaten ontzettend ver weg en hoog en zaten echt geen seconde stil.. Er is ook maar één foto die een beetje gelukt is toen het vogeltje boven mijn hoofd voor een halve seconden kwam zitten. Het is in ieder geval het bewijs dat ik ze echt heb gezien! :-D

Een paar meter verder hoorde ik het geroffel op het hout van de Grote Bonte Specht

 

Op de terug weg naar de auto stond dit prachtige reegeitje, dat voelt elke keer weer als een groot cadeau! In eerste instantie had ze mij niet in de gaten, maar achter de ree kwam een vader met twee luidruchtige kindjes aan waardoor ze opschrok en eigenlijk mijn kant op wilde rennen, na enkele seconden verdween ze tussen de bosjes

Vanuit de auto heb ik deze foto's nog gemaakt, hier zijn de herfstkleuren nog een beetje te zien. En links nog in het klein een Zilverreiger.
.

 Inmiddels zijn de blaadjes nu van de bomen, wat je hier op deze foto kan zien

Ik wil iedereen een hele fijne Jaarwisseling wensen, óp naar een mooi en gezond Nieuw jaar!!

Vanochtend vroeg, de mist hing tussen de bomen, er was een aangename stilte. Door het vage zonnetje ontstond er mooi licht en heb ik even een heel klein stukje door de polder kunnen lopen. In de verte ontwaakten de ganzen. Vliegend en gakkend vanaf hun rustplek begonnen ze aan hun proefvluchten voor van de winter en hielden daardoor mij gezelschap. Alleen ik, de ganzen en de magie van de natuur.

Opzoek naar bevers!

Vorig jaar was ik gevraagd om een interviewtje te geven over een foto die ik had gemaakt van een reegeit, voor het blad Argus van de faunabescherming. "Het verhaal achter de foto" heette het artikel. Super leuk dat ze mij daarvoor hadden gevraagd!
Een paar weken later kreeg ik een mailtje van de interviewster met daarin de vraag of ik het leuk zou vinden om een keer met haar een boottochtje door de Biesbosch te gaan doen om opzoek te gaan naar bevers, ik was helemaal enthousiast! Nog nooit heb ik een bever gezien, wel eens de sporen van afgeknaagd hout en zelfs een keer een beverburcht, maar nog nooit een bever zelf! En een boottochtje door de natuur is sowieso al heel leuk!

Inmiddels hebben we dat nu gedaan en wat een geweldige tocht was het!
Nettie had al verschillende keren zo'n boottocht gemaakt, maar ze had nog nooit een bever gezien. Ze bereidde mij al voor dat de kans niet zo heel groot zou zijn om er een te zien te krijgen. Het zou heel leuk zijn als we ze zouden zien, maar ik vond het al fijn om lekker buiten vanaf het water van de natuur te genieten, het weer alleen al was super!

We waren nog maar net van wal en de eerste bever liet zich al zien!!!


Wooooow we hebben gewoon een bever gezien!! Ze zijn zo mooi en veel groter dan ik in eerste instantie dacht! Maar alle mensen (+/- 30) op de boot waren net zo blij als wij om de bever te zien en stormden met z'n allen naar die ene kant van de boot, waardoor hij helemaal scheef hing! En tja, weg bever, met een harde klap op het water van zijn staart dook hij weer onder

In totaal hebben we negen bevers gezien en ook nog een baby'tje, zo ontzettend lief! Foto's maken was niet heel makkelijk, de mensen op de boot waren best druk en als we er één zagen stormden ze massaal van voor naar achteren waardoor de bevers er snel weer vandoor gingen, ik geef ze ook groot gelijk! 

De bevers dan ;-)

 Deze fuut liet speciaal voor ons even zijn eitjes zien

Zo heb ik ook nog nooit een ijsvogel gezien en die avond gewoon vijf! Mijn dag kon echt niet meer stuk!
Ineens hoorde ik de roep van een ijsvogel, tenminste dat dacht ik (ik heb er nog nooit een gehoord). En daar zat hij, prachtig die kleuren! Niet veel later scheerden er twee over het water achter elkaar aan, het waren net neon flitsjes.




We raakten wel een beetje de tel kwijt op een gegeven moment, we werden overspoeld met bevers!

De schemering zette zich langzaam in en we voeren weer terug, Wat een boottochtje! Zoveel moois gezien in die korte tijd, zeker voor herhaling vatbaar!

Dank je wel Nettie voor het onvergetelijke vaartochtje!