vrijdag 3 februari 2017

Een rondje met de auto

Een rondje met de auto bracht weer mooie ontmoetingen!











Het was mooi om te zien hoe de Grote zilverreiger aan zijn maaltje kwam. Ik wist dat meeuwen slip trappelen, maar ik zag het de zilverreiger ook doen! Hij maakte snelle bewegingen van zijn ene poot naar de andere in de modder, regelmatig dook hij met zijn hoofd onder en kwam met een salamandertje of kikkertje weer boven. De reiger stoorde zich totaal niet aan mijn aanwezigheid terwijl ik ze meestal best wel schuw vind. Op het laatst viste hij een vrij groot visje uit de sloot waarvan ik denk dat het een baars was, ik weet niet zoveel over vissen, dus het kan ook een ander visje zijn geweest :-)
Hoe zielig ik het ook voor de dieren vond die opgegeten werden (Zo gaat het natuurlijk in de natuur!) vond ik het echt wel bijzonder om dat van dichtbij te hebben mogen meemaken.






















































 Hap slik weg!




Net als twee hazen die het voorjaar al in hun lijfjes voelden. Ze renden voor de auto de weg op, een ander weiland in en dat ging zo even door. Ze boksten tegen elkaar op, sprongen boven op elkaar, renden achter elkaar aan ver het weiland in en kwamen in volle vaart weer terug de weg over naar de andere kant, springend over slootjes. Ik hield mijn hart vast, ik was als de dood dat ze aangereden zouden worden....

















Maar het was een geweldig gezicht!
Ik zei toevallig vlak daarvoor tegen mijn moeder dat ik dit jaar echt graag eens boksende hazen op de foto zou willen zetten. De foto's zijn best van slechte kwaliteit en echt het boksen met elkaar kreeg ik er niet op, ze waren zo snel en telkens erg ver weg. En buiten dat ik ontzettend van fotograferen hou, geniet ik ook van het gewoon aanschouwen waardoor ik soms nog wel eens wat mooie fotokansen mis! Maar gaaf dat in dat rondje met de auto we toch ook nog boksende hazen hebben gezien!










































Ik had mezelf een keer voorgenomen altijd mijn camera mee te nemen, ook wanneer ik mer er niet goed genoeg voor zou voelen. Meestal krijg ik toch de neiging om hem thuis te laten, waarvan ik achteraf wel eens spijt heb. Dit keer besloot ik op het laatst hem toch maar mee te nemen denkend aan wat ik me toen voorgenomen had en gelukkig maar! Ik ga daarbij dan wel flink over mijn grenzen waardoor ik me erg naar kan voelen, maar het geeft me achteraf ook wel een heel blij gevoel! Wanneer ik fotografeer ben ik echt een met mijn camera en het dier, ik hoor nauwelijks de dingen om mij heen, even zijn mijn gedachten leeg en is alles oke... Ik kan me intens gelukkig voelen.
Jammer genoeg geeft mijn hart vaak te snel aan dmv hartritmestoornissen dat het genoeg is en als ikd an toch nog even door ga wordt het al snel zwart voor mijn ogen. Maar dat gevoel wat ik op dat moment even ervaar geeft mij kracht in dit leven.

Dus wanneer we een stukje gaan rijden zal ik voortaan altijd mijn camera meenemen! :-D

Het was een fijn rondje met de auto! Met als afsluiting een overvliegende zwaan die ik achter mij hoorde aankomen, een prachtig geluid!


maandag 14 november 2016

November

We zitten al eventjes weer in november en het verbaasd me hoeveel blaadjes er eigenlijk nog aan sommige bomen zitten, terwijl andere bomen al bijna kaal zijn.
Het is echt een stuk kouder, de winter komt eraan.
Ik geniet enorm van alle seizoenen, maar de herfst is toch wel mijn lievelings- seizoen. De geuren, de kleuren, de vogeltrek en het gegak van de ganzen, heerlijk!
Wat hebben we een prachtige nazomer en herfst gehad. Nu is het tijd om langzaam afscheid te gaan nemen van de warme herfstkleuren en de winter te verwelkomen met zijn vorst, rijp, mist en hopelijk dit jaar ook met sneeuw. Mooie dingen war ik ook weer erg naar uit kijk!





dinsdag 11 oktober 2016

Vossen en meer!

Eindelijk was het zover!

Ik heb twee vossen gezien en mogen fotograferen! Iets wat ik al jaren wilde, vijf jaar geleden had ik het geluk niet toen ik op zoek ging, wel genoeg andere prachtige dieren en natuur gezien, Vorige maand had ik dat geluk wel! Het was zo'n mooi moment in mijn leven!!


Eerst hebben we onderweg heel veel andere mooie dingen gezien! Zie hieronder.













Mijn moeder en ik wilden net omdraaien, na een wandeling door de prachtige natuur en de mooie ontmoetingen die we hebben gehad met verschillende dieren die daar leven, om terug naar de auto te gaan én vlak voor dat moment kwam ze om de hoek aangelopen.......


























KIPPENVEL over mijn hele lichaam, ik kon mijn ogen nauwelijks geloven..... Ik voelde de tranen in mijn ogen prikken, er loopt daar in de verte gewoon een vos......
Vanwege mijn gezondheid zat ik in een rolstoel, niet echt optimaal om vossen te fotograferen dacht ik haha. Maar ze trok zich er uiteindelijk niks van aan! Ze liep nog op een grote afstand van ons vandaan en ik ben uit de rolstoel gestapt, al vrij snel kwam ze mijn kant opgelopen, Wow!
Ze zag de rolstoel staan en ging er met een boog naar toe om te kijken of er iets lekkers in de mand van mijn moeder zat.






Helaas voor haar zat er niks in, voeren vind ik echt NOT done! Ze ging heel brutaal aan de mand trekken, geweldig!





























Ik ben op een afstandje gaan zitten om foto's te maken, niet veel later kwam ze weer op mij aflopen en keek me heel doordringend aan, op zo'n twee meter afstand. Ik voelde dat ze me niet helemaal vertrouwde.


























Ik kneep mijn ogen dicht wat ik ook bij katten doe om ze gerust te stellen, vaak als ze je dan vertrouwen doen ze het terug, ook dit vosje deed dat toen ik mijn ogen even dichtkneep en meteen weer open, ze kwam toen naar mij toe gelopen om aan mijn benen te ruiken, zo bijzonder! Mijn ogen stonden vol, ik had nooit verwacht om een vosje ooit van zo dichtbij te mogen bewonderen.

Ze ging gewoon lekker haar gangetje in de buurt van ons en ik kon rustig foto's maken en van haar genieten. Zelfs ging ze ongegeneerd even tussendoor plassen.
















































Niet veel later ging ze erbij liggen, geheel ontspannen op weer ongeveer twee meter van mij vandaan, soms met haar oogjes dicht! Bizar dat ze zoveel vertrouwen had. Het is nauwelijks te           beschrijven wat voor gevoel er door mij heen ging....





Op mijn gemakje heb ik nog heerlijk foto's gemaakt, hieronder een overzicht van de rest van de foto's van de vos!






















Na ongeveer een half uurtje zijn we toch maar weer richting de auto gegaan. Ondanks dat het een geweldige ervaring was kostte het mij ontzettend veel. Fotograferen is de laatste jaren vaak niet te doen, zelfs foto's van mijn eigen dieren maken is nog erg zwaar en nu heb ik het ook puur gedaan omdat ik het zo ontzettend graag wilde, maar ging daardoor erg ver over mijn grenzen. Mijn hart had geen normaal ritme meer, alles deed erg pijn, was super misselijk van vermoeidheid, oren suisden, duizelig en kreeg ook nog eens gevoelloosheid aan de rechterkant van mijn gezicht, een duidelijke teken dat ik veel te ver over mijn grenzen ben gegaan, maar ondanks alles kreeg ik de glimlach niet van mijn gezicht, het was het zo waard! Dit kan niemand meer van mij afpakken. Ook stelde ik mijn moeder gerust die best bezorgd was dat het dit echt wel waard is geweest.
Ik droomde vaak dat ik in het bos woonde en dat er een vosje op mij af kwam en eigenlijk is die droom uitgekomen, bedacht ik me die avond! :-)

Op de terugweg liet zich aan de overkant van een sloot een tweede vos zich zien! Gewoon nóg een vos :-D Ook daar toch nog een paar foto's van gemaakt.





























En toen op weg naar huis met een hele bijzondere ervaring. Het was een hele bijzondere prachtige magische dag!