Fynn in de sneeuw!

Fynn zijn eerste kennismaking met de sneeuw! Hij vond het heel erg spannend, vooral het knisperende geluid van de sneeuw, als er iemand in de buurt liep. Maar zolang ik bij hem in de buurt was, vond hij het wel okee en liep lekker achter mij aan. Ik heb een vrij grote selectie gemaakt, ik kan altijd zo moeilijk kiezen, hij staat er overal zo lief en mooi op! Al zie je wel aan zijn grote oogjes dat hij het een beetje spannend vindt.

Waar ga je heen?!! 

De Oosthaven

Afgelopen zaterdagmorgen ben ik met mijn moeder, Roef en mijn camera naar de Oosthaven gegaan, Langer dan +/- vijf minuten was niet mogelijk, maar het was meer dan ik in eerste instantie dacht te kunnen. Het fietspad stond voor een gedeelte onder water, we hadden goede laarzen aan en het stond nog niet heel diep, dus we konden een stukje door het water lopen. Ook had het licht gevroren. Het was windstil, waardoor je de weerspiegeling van de knotwilgen goed kon zien in het water van een normaal gesproken droge pad. Het was een heel mooi gezicht!

Het eerste gedeelte van het fietspad stond wat meer onderwater, het is net een slootje.

Mam met Roef

Plasjes water tussen de bomen

Mooie bomenlaan, waar je normaal gesproken doorheen kan lopen

Tuinvogels

In de tuin laten zich ook genoeg mooie vogels zien. Hieronder zijn het Roodborstje, Koolmees, een paartje Turkse Tortelduifjes, Vinkje, Ekster en een Merel te zien. Eigenlijk heb ik deze foto's net na de Kerst gemaakt, dus nog even wat foto's uit het oude jaar voordat ik foto's van het Nieuwe jaar laat zien :-)

Aan het badderen bij de vijver

Een stukje Biesbosch in November

Ik wil nog net voor het einde van dit jaar een blogberichtje plaatsen. Een van mijn voornemens voor in het Nieuwe Jaar is dan ook meer foto's maken en ook veel vaker blogberichten, als mijn gezondheid het tenminste ook toelaat.

Sinds een klein weekje gaat het fysiek eindelijk weer eens wat beter, meteen ontstaan er dan ook plannetjes en ideetjes over van alles en nog wat en zoveel zin om het fotograferen weer op te pakken. Het afgelopen jaar was het vooral veel eraan denken, nu op dit moment voelt het om het ook weer af en toe uit te kunnen voeren. Hopelijk zit ik in een stijgende lijn met de nieuwe medicijnen die ik heb en krijg ik minder hevige terugvallen. Alles is nog onzeker, of de medicijnen beginnen aan te slaan, of dat ik gewoon weer eens wat betere dagen heb, wat wel vaker voorkomt.

Ik probeer niet te denken aan dat het morgen misschien weer anders zou kunnen zijn, want voor nu hoef ik in ieder geval niet 24/7 te liggen omdat ik mij te ziek voel om ook maar voor even rechtop te zitten en heb ik afgelopen week twee keer tien minuutjes kunnen lopen, zonder een hele erge nasleep ervan. Verder heb ik dan weinig energie over om iets te doen en lig ik nog steeds heel veel en elke dag is ook weer anders, maar ben al zo blij dat ik me niet 24 uur per dag meer zo beroerd voel, er zijn nu fijne adempauzes :-). 

NU voelt het alsof ik het fotograferen weer een beetje op kan pakken en af en toe met mijn hond lekker de natuur in kan en alleen al van dat gevoel geniet ik ontzettend!!!

Ook wil ik minder kritisch naar mijn foto's kijken. Zelden ben ik tevreden met de foto's die ik heb gemaakt. Het echt verdiepen in het fotograferen en het vele oefenen zit er helaas (nog) niet in. Ik zal zeker mijn best erop blijven doen en steeds weer wat kleine dingetjes bij leren, maar ga er geen al te hoge eisen meer aan stellen!

Maar nu over naar de foto's die ik in november tijdens een kleine fijne wandeling heb kunnen maken! Zoals altijd wanneer ik in de natuur ben, en meestal met mijn lieve hond Roef erbij, heb ik intens genoten!

Dit lieve schaapje kwam hard aanrennen toen ik uit de auto stapte, ze bleef zo mooi staan, het was heerlijk om foto's van haar te maken, ik heb er 3 van uit gekozen. 

Al snel toen ik het fietspad had verlaten en de drassige Biebosch bij de Oosthaven inliep hoorde ik gepiep van hele kleine vogeltjes, ergens herkende ik het geluid ervan. Jaren geleden zat er een Vuurgoudhaantje bij ons in de tuin, alleen die ene dag. Zo ontzettend mooi vond ik hem, ik had ze nog nooit eerder gezien. En nu jaren later kom ik ze hier in de Boesbosch tegen, hoe gaaf is dat! Ze waren met veel, maar zaten ontzettend ver weg en hoog en zaten echt geen seconde stil.. Er is ook maar één foto die een beetje gelukt is toen het vogeltje boven mijn hoofd voor een halve seconden kwam zitten. Het is in ieder geval het bewijs dat ik ze echt heb gezien! :-D

Een paar meter verder hoorde ik het geroffel op het hout van de Grote Bonte Specht

 

Op de terug weg naar de auto stond dit prachtige reegeitje, dat voelt elke keer weer als een groot cadeau! In eerste instantie had ze mij niet in de gaten, maar achter de ree kwam een vader met twee luidruchtige kindjes aan waardoor ze opschrok en eigenlijk mijn kant op wilde rennen, na enkele seconden verdween ze tussen de bosjes

Vanuit de auto heb ik deze foto's nog gemaakt, hier zijn de herfstkleuren nog een beetje te zien. En links nog in het klein een Zilverreiger.
.

 Inmiddels zijn de blaadjes nu van de bomen, wat je hier op deze foto kan zien

Ik wil iedereen een hele fijne Jaarwisseling wensen, óp naar een mooi en gezond Nieuw jaar!!